Altijd kikkervis

Moeilijke beesten hebben rare namen. Je leest
het bordje en begrijpt niet wat je ziet, axolotls,
voor altijd embryo’s, kikkervissen uit Mexico.

Je vertelt me hoe het was, je prille zwangerschap,
net deze waterbak, niemand die iets zag,
bubbels champagne kriebelend in je buik.

Die kieuwen net franjes aan een parasol deinend
in het water, antennes op de daken die je in een ets
tot leven brengt. Aquarium wordt aquatint, make-up
die vloeit, onderwaterwereld, nevels hangen laag.

Rimmel, Mary Quant, uitgelopen Kohlpotlood,
dit zijn geen beesten in zomerdracht, ze dobberen en deinen
in lichte rouw, klodders huilende mascara, vitrage
die een sluier is. Handgroot en toch zo prematuur.

Het water wiegt de axolotls als een schoot,
nu is mijn moeder dood.

Katelijne Brouwer