Dochter van dertien

Ze staat vandaag de hele dag op breken
door een gewicht, dat niemand ziet
en dat het beste nog kan worden vergeleken
met iets, wat er nog lang niet is.

Rouge zit ’s avonds langzaam op haar kamer
voor een handschrift, dat oefent wat het is
en dat verdwaalt in hoogst persoonlijke halen
zo helder beschrijft het, wat het mist.

De spiegel wordt vatbaar voor ervaring
en heeft geheimen op haar agenda staan.
Heldinnen, geliefden, die het leven willen.
Ze ziet moe. Ze moet nu slapen gaan.

Kees van Domselaar